လမ္းခြဲ

ဒါ ငါ႔မာၻဦးေပါ႔
အာဒံဟာ သူ႕နံရိုးကုိ ထုတ္ေပးခဲ႔တယ္
ဧဒင္ဥယ်ာဥ္က ေပၚမလာဘူး၊
နတ္ဆိုးရဲ႕ ေႁမြေတြပဲ လံုးေထြးတက္လာခဲ႔တယ္၊
ဘယ္အပင္ကမွ ပန္းသီး မသီးဘူး
မီးကုိပဲ စတင္ေတြ႕ရွိခဲ႔တယ္၊

ဘဝကုိ ေကြ႕ေကြ႕ေကာက္ေကာက္ ေလွ်ာက္ခ်င္ေနတဲ႔
ဆံပင္ေကာက္ေကာက္ ေကာင္မေလးက
ရယ္ရယ္ေမာေမာ ေလျပည္ထိုးေသးရဲ႕
ဘဝဆိုတာ သဲထဲေရသြန္ပဲ မဟုတ္လား...
ေအး... ငါ႔မွာ
သြန္စရာ တစ္စံုတစ္ခုက်န္ေသးတယ္ဆုိရင္ မွားတယ္၊
အခ်စ္ဆိုတာ
အခမဲ႔ျဖန္႔ေဝျခင္းလို႔ မင္းထင္ေနရင္ မွားတယ္၊
ဆိုဖူးတဲ႔ သစၥာစကားတိုင္း
က်မ္းစူးဖို႔ သက္သက္ဆိုရင္
သြားေသလိုက္ !
လူဆိုတာ ကုိယ္႔ထိုက္နဲ႔ ကုိယ္႔ကံပဲ
မၾကားဘဲလည္း ေျပာခဲ႔ရတယ္
မေျပာဘဲလည္း ၿပီးခဲ႔ရတယ္
မျမည္ဘဲလည္း တီးခဲ႔ရတယ္
ငါဟာ ေရႊပန္းကန္မဟုတ္ေပမယ္႔လည္း
အထိေတာ႔မခံဘူး
သုညနဲ႔ေတာ႔ လာမေျမွာက္နဲ႔...။

သူမကားကုိ သူမ
ေသာ႔ဖြင့္ၿပီး ေမာင္းထြက္သြားတဲ႔ေနာက္
ငါကလည္း
ငါ႔ဖိနပ္ကုိ ငါ ရွပ္တိုက္စီးၿပီး ျပန္လာခဲ႔တယ္
ထားလိုက္...
အဲဒီပံုျပင္ကုိ အဲဒီမွာ ရပ္ထားလိုက္၊
မေသမခ်င္းမွတ္ထား
ေနာင္...ဘာကုိမွ အလကားမေပးမိေစနဲ႔။

တေငြ႕ေငြ႕ေလာင္ေနတဲ႔ စိတ္ကုိ
ခတ္ဆတ္ဆတ္ ေတာက္ခ်လိုက္တယ္...
ေနာက္
မီးနီမိေနတဲ႔ လူကူးမ်ဥ္းက်ားကုိ
ငါတစ္ေယာက္တည္း ျဖတ္ကူးရင္း
တစ္စံုတစ္ေယာက္ စြန္႔ပစ္ခဲ႔ပံုရတဲ႔
မာရဇၨရဲ႕ ဆင္ၿမီးကြင္းလက္စြပ္ေလးကုိ တက္နင္းပစ္လိုက္တယ္။

+ စိုးလိႈက္ဦး (ယင္းမာပင္) +