ႏွင္းဆီဓါးသြားဟာ
ဆူးေတြနဲ႕တင္ အဆိပ္သင့္ခဲ့ပါၿပီ
ခရီးသြားမီးခိုးတန္းေတြဟာ
အလင္းရဲ႕က်ိန္စာသင့္ခဲ့ခ်ိန္ေပါ့....
ေဖေဖကေျပာတယ္
ေဝဒနာကေန ဥပါဒါနကၡႏၶာမဆက္ေစနဲ႕တဲ့
ျဖစ္တဲ့အခိုက္မွာတင္ ပ်က္ေနတာမို႔
ေဝဒနာခ်ဳပ္ေၾကာင္းသိပါေစတဲ့
မွန္ပါ သို႕ေသာ္
အရိယာမျဖစ္ေသးသေရြ႕
က်င့္ဆဲခဏ တဒဂၤဝိမုတၱိေပမယ့္
မျမင္တဲ့ခဏ ျမင္သမွ်မို႕
လြမ္းေနရပါဦးမယ္ ဘုရား....
သံေယာဇန မို႕ အနာဂါမိဘဝမွ
ပယ္ရမွာကိုလည္းေက်နပ္မိပါတယ္ဘုရား.....
Thursday, July 9, 2009
ရည္ဦးသူ သို႕ စြဲလမ္းႏွင္းဆီ
Posted by Htet Yee Thitsar at 9:38 AM
Labels: Htet Yee Thitsar, poem, YeeMon


